woensdag 4 april 2018

De lêzing

No efkes net harsensskrabje oer ’t heffen fan tol 
yn ’e Sont, noch oer de yllúzjes fan ús brein. 
Net skermesearje mei ’t antroposeen, in wrâld te fol 
of krekt te rom, of nijerwetsk meubeldesign. 

Net freegje oft Homeros as wat hypermoderns
in leechte efterliet as Gryks ladelichter. 
Net oft ’t duldich bidden fan ’e blauwe stirns 
ynboarstich resonearret by de rokoko-dichter. 

Leaver smyt ik my fûgelfrij nei de oare kant, 
lyk yn ’t gers. Dêr’t ik oan ’t kealledûnsjen lês 
hoe’t ûnstjerlike rigels my yn 'e mjitte swinge, 

mar neffens annônse yn ’e Leeuwarder Courant
is it nijsgjirrich middeisprogramma oan in grêft. 
N’t wier. Wy binn’ de lannen yn. Sleatsjespringe!



.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten