donderdag 5 april 2018

Fortuna

Doarp, dij binn'  swierrichheden brocht 
yn romtes dêr’t wy stikten fan it gnizen. 
It blommepún, dêr’t de hjerst om socht. 
Beskikber stelde, mar net útrikte prizen. 
Mar kaam ik út myn mûle wei oerein, 
hieltyd hurder draafde ik troch de gongen 
fan ús kronyk. Doe haw ik dij dyn tijen sein, 
dyn floeden en dyn fuortgong songen, 
om mei in ploech frijere minsken 
te gean foar ’t gjin begjinnensein oan. 
Doarp, ik woe neist Fortuna gean, 
de goadinne, dy’t gewoane winsken 
wolkom hjit, of knieze lit op ’t lân. 

As kaam ik hjir wei. As koe ik lûdleas bestean.



.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten